Markalar dünyasında son dönemde dikkat çeken en çarpıcı değişimlerden biri olan blanding, özgünlüğün yerini birbirine benzeyen ve ayırt edici özelliklerini yitirmiş görsel kimliklere bırakması durumudur. Marka ve yavan kelimelerinin birleşimiyle türetilen bu kavram, pazarlamanın temel taşı olan farklılaşma stratejisinin tam zıttı bir homojenleşme sürecini ifade eder.
Blanding süreci genellikle markaların dijital dünyaya uyum sağlama çabasıyla başlar. Logoların mobil cihazlarda ve küçük uygulama ikonlarında kolayca okunabilmesi için tasarımlar aşırı derecede basitleştirilir. Bu noktada klasik ve dekoratif yazı tipleri yerini düz, modern ve karakterden yoksun sans-serif fontlara bırakırken; süslemeler, gölgeler ve derinlik katan grafik detaylar tamamen temizlenir. Sonuçta ortaya çıkan sınırlı renk paletlerine hapsolmuş düz tasarım anlayışı, markaları birer birer kendi özgün ruhundan koparır.
Bu görsel sadeleşme operasyonu markalar için ciddi riskleri de beraberinde getirir. Markalar güvenli ve tanıdık bir limana sığınmaya çalıştıkça, onları rakiplerinden ayıran görsel DNA zayıflar ve markanın benzersizliği yok olur. Özellikle köklü markaların modernleşme uğruna geçmişlerini simgeleyen ikonik öğeleri kaldırması, tüketicilerin marka ile kurduğu duygusal bağı zedeler. Örneğin Burberry gibi devlerin geleneksel sembollerinden vazgeçip minimalist bir kimliğe bürünmesi, markanın otantik köklerinden koptuğu eleştirilerini de beraberinde getirmiştir.
Dahası, aşırı basitleştirilen logoların marka tanınırlığında düşüşe yol açtığı bilimsel araştırmalarla da desteklenmektedir. Tüketiciler, karakteristik özelliklerini yitirmiş sembolleri doğru markayla eşleştirmekte zorluk çekmeye başlar. Bu durum markayı sadece sıradan bir meta haline getirmekle kalmaz, aynı zamanda bu tür formüle dayalı tasarımların yapay zeka tarafından saniyeler içinde taklit edilmesini kolaylaştırarak markanın savunma gücünü ortadan kaldırır.
Sonuç olarak markalar, blanding akımına kapılarak aynılık denizi içinde görünmez olma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bu tehdide karşı koymak isteyen vizyoner markalar, artık mirası ve zengin hikaye anlatımını ön plana çıkaran miras maksimalizmi gibi daha cesur ve karakterli görsel kimliklere yönelerek kendilerini yeniden inşa etmektedir.